De Ecuadoriaanse documentaire With My Heart in Yambo won afgelopen weekend de Dirk Vandersypen Award, die ieder jaar een documentaire over Latijns-Amerika bekroont. We spreken met maakster Maria Fernanda Resrepo.

‘Het was een verassing dat we deze prijs wonnen,’ aldus Restrepo. ‘Deze film is niet gemaakt voor prijzen of voor festivals. Ik verwacht eigenlijk ook geen andere prijzen meer.’ Toch is de Dirk Vandersypen Award niet de enige prijs die With My Heart in Yambo in de wacht sleept. Eerder won de film zowel de juryprijs als de publieksprijs op het Franse festival Films des Femmes en de prijs voor beste documentaire op het Havana Film Festival in New York. Restrepo: ‘Door de prijzen is er buiten Ecuador meer aandacht voor de film.’ En dat voor een extreem persoonlijk project.

In 1988 verdwenen Restrepo’s oudere broers, op dat moment zeventien en veertien jaar oud. Een jaar later kreeg de familie te horen dat de jongens door de Ecuadoriaanse politie gemarteld en vermoord. In de documentaire probeert Restrepo dit familietrauma een plek te geven en achter de waarheid te komen, en schetst ze een beeld van hoe deze zaak in de Ecuador in het nieuws werd gepresenteerd. Restrepo: ‘Er waren wel zaken als deze, maar niemand protesteerde. Mijn ouders waren de eerste die hun mond open deden. Het land was geschokt dat iets als dit kon gebeuren; dat twee kinderen zomaar konden verdwijnen.’ De ouders van Restrepo hebben nooit opgegeven en daardoor bleef de zaak onder de aandacht. De zaak is beroemd in Ecuador- zo beroemd dat With My Heart in Yambo in de commerciële bioscopen draaide en 170 duizend bezoekers trok. Ook heeft de documentaire een educatieve functie gekregen: voor de Ecuadoriaanse politie is de film verplichte kost en de film zal op 3500 scholen vertoond worden.

Restrepo geeft aan dat het moeilijk was om zo’n persoonlijke documentaire te maken. ‘Ik moest het persoonlijke vermengen met politiek. Ik wou niet alleen feiten weergeven: het is geen journalistieke documentaire. Toch zijn die feiten nodig voor de context. Maar de persoonlijke dingen moesten naar voren komen. De film werkt eigenlijk een beetje als het geheugen. Het gaat eerst over het verleden, dan over het heden en ten slotte over de toekomst.’

Het maken van With My Heart in Yambo duurde vier jaar. Restrepo: ‘Ik was niet alleen documentairemaakster, maar ook de zus. Ik bleef maar draaien om tot antwoorden te komen. Ik raakte verloren in al het materiaal en ben ik gestopt met filmen. Ik was niet bezig om de waarheid te vinden, maar te vechten uit liefde. Uiteindelijk had ik 150 uur materiaal. Daarnaast was er nog veertig uur archiefbeelden van de Ecuadoriaanse televisie.’ Wat is voor Restrepo de belangrijkste boodschap uit die enorme hoeveelheid materiaal? ‘De liefde voor je familie is het belangrijkst. Als zoiets als dit je overkomt: blijf vechten. En vecht uit liefde, niet uit wraak.’


Dit interview is gemaakt voor het Latin American Film Festival en verscheen op de website en in de dagkrant van het festival.